Welkom,

leuk je hier te begroeten!

Mijn sterrenbeeld is Waterman
mijn naam Cornélia.
 
Woon in het groen Midden -Limburgse Land.
 Een rijkdom om er in rond te dwalen
 tussen de prachtige bossen en het water
van de Maas en zijn zijrivieren.
 Dorpen en steden waar het goed toeven is.
In nijverheid,  gezelligheid en heerlijkheid,
heeft de provincie ons veel bieden.

Schrijvend verhalen vertellen: neem een moment van je tijd
en speur even rond ‘door’ bijzondere streekgeschiedenis
 of zomaar leuk geschreven verhalen
met af en toe een vleugje fantasie
tussendoor mooie poëzie in vrije versvorm.
Schrijven: is woorden vormen in de Nederlandse taal
die samen in mooie zinnen met elkaar een verhaal vertellen
zodat ieder het kan lezen, een verhaal om door te geven.
—————————————————————————
 
 Jaar 1888
Ik zag hem staan 
al honderd eenendertig jaar
 midden op dat sfeervol plein 
staat hij, een fraai pronkstuk te zijn

————–

de rijkdom uit de negentiende eeuw 
rust op twaalf ijzeren pijlers
 dit bloemrijk kiosk gestanst in ajour 
wordt bezongen door menig troubadour

—————

het zonnig weekend publiek 
luistert naar het openluchtconcert 
en de torenuil ziet over het wijds terrein
 hoe ieder geniet op het aloude plein.
 
 
 
 
 
 
                             ——————————————————
 

                                

 Levenskunst 

Gek op de natuur, bezorgd om de beestjes van groot tot klein. Bomen , bloemen. alles wat te maken heeft met het buitenleven, dat is Els. Een echt natuurmens met haar heb ik pratend en lachen over vele bospaden gelopen. Ook observeerde wij hoe gemeente en milieu -besturen maar ook wandelaars met de natuur omgaan. Door haar enthousiasme deed ik meer om mij heen kijken. Op een dag besloten Els en ik via een binnenweg onder de snelweg A73 te gaan.Tot wij bij een verhard maar landelijk pad aankwamen waar het heerlijk lopen was. Blauw was de lucht en witte wolkjes dreven boven ons heen. Rondkijken en genieten liepen wij richting Genoenhof een carré -boerderij die in 1903 na een grote brand als een feniks uit haar as is herrezen. 

 
In de symboliek is de feniks een belangrijke vogel
met de gedaante van een reiger.
Als zodanig staat hij symbool
voor onsterfelijkheid en opstanding.
 
Genoenhof: een gemeentelijk monument is nog steeds onderdeel van het landgoed kasteel Hillenraad gelegen in het midden Limburgse land. In 2007 is het pand voor een
symbolisch bedrag gekocht van de kasteeleigenaar. De (circa 3 ha) omliggende grond die aangrenzend zijn en blijven, zijn ook in erfpacht. In 2015 is de boerderij verbouwd tot woon en werk -gelegenheid. Waarbij de blauwwitte Hillenraad -kleuren zijn gebleven. Op 5 maart 2016 is Emmaus Perspectief officieel geopend. Op Genoenhof krijgen de bewoners een houvast aangeboden. Daarbij werken ze naar een later zelfstandig bestaan. Afgedankte spullen kan je
 “die nog goed bruikbaar zijn” laten ophalen. Zij maken dat het een tweede leven krijgt. De bewoners en vele vrijwilligers zorgen er voor dat alles mooi gesorteerd in de winkelschappen staat. Met bewondering keek ik rond hoe prachtig de oude boerderij is opgeknapt. Op het terras van de binnenplaats zaten bezoekers, zij genoten. De bediening zorgde dan ook voor heerlijke koffie. Het was er gezellig vertoeven. 
 
 Het ontstaan van Emmaus,  
                 
Emmaus is in 1949 in Parijs opgericht door de franse priester en destijds parlementslid Henri Groues, beter bekend als Abbé Pierre. Een ontmoeting met een dakloze man, die wanhopig was, betekende de start van de allereerste Emmaus-groep, in Neuilly Plaisance, in de buurt van Parijs. Abbé Pierre vroeg hem, George Legay, hem te helpen om diegenen te helpen die het minder hadden dan zijzelf. Hij kon in het huis van Abbé Pierre wonen. Dit huis had Abbé Pierre ‘Emmaus’ gedoopt, een naam die staat voor nieuwe hoop. Al snel werden er meer mensen in deze gemeenschap opgenomen. Om in het onderhoud te kunnen voorzien, kwamen leden van de groep op het idee om gebruikte spullen te verzamelen en deze te verkopen. Dit bleek goed te werken en zo kon de groep voldoen aan een uitgangspunt dat ze had geformuleerd: ‘We zullen niet accepteren dat we in ons bestaan afhankelijk zijn van iets anders dan ons eigen werk.’
 
  ———————————————————–
 
          
       Volgens een Griekse legende
gaf God bij de schepping
aan alle planten een naam.
Toen hij dacht klaar te zijn 
riep een klein blauw bloempje:
O Heer, vergeet mij niet! 
“Zo zul je heten” zei de Heer toen.
Hij had het bloempje lief.
—————————————————-
Er is geen fijner smaak
dan de smaak van een
onverwachte website.

 ——————————————————————————


                         
De wereld is moe
Kuieren over de boulevard
is wat mensen zondags doen
ze zien hoe de zee klaart
hij is vandaag azuur groen.
De wind blaast de wolken grijs
ze geven sporen in het gras
hopen op een zonnig paradijs
drink je warme thee uit een glas.
Je ziet de samenleving zindert
door onrust verdeelde wereldbol
kwade maken ongehinderd
tegen ieder beleefdheid een drol
Geeft de tv. vandaag te zien
dat de aarde morgen vrolijk kleurt
weten van geen ellende en grien
zijn wij overmorgen goed gehumeurd.

     ____________________________


           
2019 herdenking van 100 jaar vrouwenkiesrecht in Nederland.
Voor vrouwen is veel veranderd.
Ze hebben nu de ruimte zich te ontwikkelen naar eigen kunnen.
Daardoor meer kansen op de maatschappelijke ladder.
Te danken aan de vrouwen,
die de pijlers hebben geslagen voor de vrijheid van nu.
Nog steeds strijden vrouwen voor zelfstandigheid en gerechtigheid.
In 1917 werd het algemeen kiesrecht voor mannen ingevoerd.
Kamerlid Henri Marchant, dient een voorstel in
voor algemeen vrouwenkiesrecht.
Op 15 mei 1919 stemt de Tweede Kamer daarmee in.
Nederlandse vrouwen mogen voor het eerst gaan stemmen.

Geschiedenis 20ste eeuw: 
Korte fragmenten'emancipatiebeweging'voor vrouwen.
Mathilde Haan slaagde in 1907 op 21-jarige leeftijd voor haar         apothekersexamen Ze was 33 jaar oud toen ze in 1919 als eerste vrouw gekozen werd voor de Katholieke Kiesvereniging in Roermond. Ze kwam als nummer 5 op de kieslijst. Dit was opmerkelijk te noemen omdat met name de katholieken voordien altijd tegen vrouwenkiesrecht waren geweest. Datleverde dan ook de nodige kritiek op van de socialisten en Liberale Volgens de R. k. kerk staat geschreven, het optreden van de vrouw in het politieke leven verboden is.
Er valt niet veel te verwachten van een ongehuwde vrouw
lieten onafhankelijke op verkiezing pamfletten weten.
Wat weet Mathilde Haan nou van het huishouden en opvoeden van kinderen.
Hoe fel ook de kritiek was, zij werd een van de15 raadsleden  en liet tot 1923 zien dat je ook als vrouw politiek van betekenis kon zijn.

_____________________________________

            
 
Tine Druncks/Weijling,
Mevrouw Druncks zat bijna zeventien jaar van 1970-1990
in de gemeenteraad van Roermond.  
Was geen feministe, heeft zich als raadslid nauwelijks
met vrouwenzaken beziggehouden. Ze was moeder van vijf kinderen, een beste huisvrouw was ze eigenlijk niet, zoals ze zei. Zij was veel bij de krant, bij zaken die in de stad speelde.
Zij richtte de stadspolitieke partij Raad ’70 op,
die niet gehinderd werd door landspolitieke overwegingen.
Toen ze eens voorstelde om eerst de bodemvervuiling
van de Voorstad te onderzoeken voordat er woningen gebouwd
konden worden, werd ze door de mannelijke raadsleden
flink uitgelachen. Maar mevrouw Druncks was een pittige tante
die de gemeentewet bestudeerd had.
Raad ’70 heeft bewezen dat naast mannen ook vrouwen
nodig zijn in de politiek! In 2000 kwam een einde aan de partij.
In 1998 werd ze onderscheiden
met de eerste Mathilde Haan speld waar ze zeer vereerd mee was.
Krantenknipsel uit het boekje – 100 jaar Vrouwenkiesrecht Roermond.

______________________________

 

 

Aletta Jacobs werd op 9 februari 1854 als achtste kind
in een Liberaal gezin van elf kinderen geboren.
Haar vader en oudste broer waren arts
en Aletta wist dat zij ook arts wilde worden.
Via de boekenkast van haar ouders leerde ze
onder meer de Liberale denkbeelden kennen.
Aletta Jacobs heeft als pionier, vrijdenker en publicist
grote invloed gehad op de emancipatie van vrouwen.
Vrees niet de vrouw der toekomst broeder!
zo sprak Aletta op 27 september 1919
naar aanleiding van de invoering
van het Algemeen Vrouwenkiesrecht.

______________________________

 

 
 
In die tijd streden er meer vrouwen voor het vrouwen(kies)recht
Op 3 juli 1918 ging Susanna (Suze) Groeneweg (1875-1940) de geschiedenisboeken in als eerste vrouwelijk kamer lid.
Dankzij de leergierigheid van haar moeder, die zelf op later leeftijd had leren lezen en schrijven werd Groeneweg geïnspireerd om na de lager school door te leren. Als hoofdbestuurslid van de Sociaal Democratische Arbeiderspartij “Dat later overging naar de Partij van de Arbeid” verkreeg zij uiteindelijk een plek in de Tweede Kamer. Dat haar komst in de Tweede Kamer nogal opmerkelijk was, was dat juist Suze en niet Aletta Jacobs gekozen werd.
Suze bepleitte zoveel mogelijk gelijkheid tussen mannen en vrouwen.
Zij was een echte feministe maar was ook een
tegenstander van aparte vrouwenorganisaties.

_______________________

 
 
 
Nancy Sophia Cornélie Tendeloo  roepnaam Corry.
Zij was jurist, politicus en feminist. Geboren 3 september 1897  op Sumatra, Nederlands Indië) overleden 18 oktober 1956 te Wassenaar.
Tendeloo kwam ter wereld in een bevoorrecht milieu
van de Indische bestuursambtenarij.    
Haar vader was assistent-resident
en stierf jong toen Corry 5 jaar oud was.
Haar moeder besloot daarop naar Nederland terug te keren. In 1924 studeerde zij in Leiden af als juriste.
Bij de tweede kamerverkiezingen in 1946 werd zij als enige vrouw
van de PvdA- kandidatenlijst rechtstreeks gekozen.
In het parlement was zij een uitgesproken feministe.
Kort na de Tweede Wereldoorlog, waren Partijen en personen
die vanwege het toen geldend kiesrecht een bevoorrechte
positie hadden, geen voorstander van het algemeen kiesrecht.
Vanwege de inzet van Corry Tendeloo heeft zij er voor gezorgd
dat wij in 1948 het algemeen kiesrecht hebben gekregen
voor de mannen als voor de vrouwen. Tot dan was het kiesrecht
voorbehouden aan een kleine groep rijke mannen in ons land.
Tendeloo werkte aan de afschaffing van de
handelingsonbekwaamheid van gehuwde vrouwen.
Zij als feministe had ook moeite met een wet uit 1924.
Kerkelijke partijen hadden bepaald dat werkende vrouwen
op de dag van hun huwelijk werden ontslagen.
Zodoende konden ze een goede echtgenote, moeder en huisvrouw zijn.
Uiteindelijk zorgde het PvdA kamerlid Corry Tendeloo
op 14 juni 1956 voor de afschaffing van beide wetten.
Wel bleef in het wetboek staan dat de man het ‘hoofd
van de echtvereniging’ was en de vrouw aan hem
gehoorzaamheid was verschuldigd’.
Pas in 1971 werd de regel dat de man hoofd is
van de echtvereniging afgeschaft.
Dat zij zich inzette voor vrouwenrechten
blijkt wel uit haar verdiensten als parlementariër.
Zij hield zich in de Tweede Kamer bezig
met o.a. de rechtspositie van vrouwen.
Corry Tendeloo, zij was een strijdster voor vrouwenrechten.
Wij mogen haar niet vergeten.

_____________________________

Uitgebreide beschrijvingen over honderd jaar vrouwenrecht zijn te lezen in Atria. Kennisinstituut voor  vrouwengeschiedenis.  
Dolle Mina’s zijn overzichtelijk beschreven in:
https://www.scholieren.com/verslag/werkstuk-geschiedenis-feminisme-6380
 
 
 
            ——————————————————————————–
 
 
              De oude watermolen.
Aangevoerd door waterkracht
draaide schoepen een kolkende rivier
de molensteen deed het malen                                                          ’t graan tot meel met grote sier.
Waterdruppels spetterde in het rond
bij het wentelen van het kreunen rad
zo ontstonden er kleine watervalletjes
zij verdwenen in het stromend bad.
Langs de eeuwenoude watermolen
meandert gestaag het water voort
de stenenpijlers zij houden stand
verscholen tussen het groene oord.

_____________________________________

 
Weelderige oevers
Foto1: De nieuwe bron ligt in de bosjes afgedekt met een roostertje. Zie pijl.
De oorspronkelijke bron, is na de bruinkoolwinning in grondwaterstand behoorlijk gedaald en is de bron drooggevallen.
Foto 2 en volgende, beginnen bij de grensovergang.
Rivier de Swalm heeft een lengte van 45 kilometer.  Vanaf de grens meandert ze 12 kilometer tot aan de monding, “De Maas”.

________________________________________________________

 

Mijn website is tot stand gekomen

met medewerking van kitewebsites.nl

 
Maandag 11 november 2019:
Een gewone werk en schooldag.
Een dag om te sporten
of gezellig chillen in de stad.
Een verjaardagpartijtje, is ook tof.
11-11 een datum met vele gezichten.
11 November 1918: Wapenstilstandsdag.
einde van de eerste wereldoorlog.
11 November Sint Maarten:
Maarten van Tours werd in 316 geboren
als zoon van Romeinse ouders in het Hongaarse Savaria.
Op 15 jarige leeftijd trok hij met het Romeinse leger na Gallië.
Bij de stadspoorten van het Franse Amiens aangekomen
trof hij een bedelaar. Toen Maarten zag dat hij haast
geen kleding droeg sneed hij een stuk van zijn
lange mantel af en sloeg die om hem heen.
Meer kon hij niet geven: de mantel was de helft van hemzelf
de andere helft was van Rome.
Maarten heeft zich ook bekeerd tot het christendom.
Hij stond vooral bekend om zijn gulle daad
In Pointiers stichtte hij het eerste Franse klooster.
In 371 werd hij gekozen tot bisschop van Tours.
Sint Maarten werd op 11 november in Tours begraven.
Om hem te eren is van die dag een feestdag gemaakt.

Waarom lampionen met Sint Maarten.

In Duinkerken staat een kerkje,
de kerk van St. Maarten waar hij een goede herder was.
In de vroegen morgen was hij naar zieken aan huis gegaan.
Het was al laat in de avond en Sint Maarten
was nog niet terug gekomen. De mensen rond
het kleine kerkje konden hem niet missen.
Hij was wellicht verdwaald of een ongeluk misschien. 
Zij namen hun lantaarn op en trokken het woeste duin in
om Sint Maarten te zoeken. Luid riepen ze,
tegen het dreunen van de zee in zijn naam
en zwaaiden met hun lichtjes.
Na lang zoeken vonden ze hun geliefde herder.
Hij was inderdaad verdwaald in het ruige duin
en doolde nu hulpeloos rond in de donkere barre nacht.
Als herinnering aan die heugelijke gebeurtenis
lopen de kinderen in Duinkerke op 11 november
’s avonds nog steeds met lichtjes door de straten.

Ook is op 11 November 
de opening van het carnavalsseizoen.

Vastenavond: een feest van verbroedering
telkens weer een boeiend spektakel.
De huidige carnavalsverenigingen zijn geen pioniers  
die ten strijde trokken tegen het sociaal onrecht.
Maar tegenwoordig een organisatie die naar deze magische
carnavalsdatum de elfde van de elfde gezogen worden
daarin, op een bijzonder manier zich aangetrokken voelen
als vrienden onder elkaar.
Een ritueel waarin maatschappelijke rollen worden omgekeerd
de gemeenschap komt immers op de eerste plaatst.
De carnavals Prins wordt burgemeester
en krijgt de sleutel van stad of dorp.

Vastelaovindj same!

Vastelaovindj
is ein geveul
det mósse preuve
det mósse mit make
det mót dich rake
’t vastelaoves gebeure
kriebelt lang van te veure
höbs se èlfde van de èlfde erg gemis
den wèts dich
waat vastelaovindj is.
———————————————————©2019

 

 
Zjwamer Bóntje Aovindj 1979
Ónger leijing vanVorst Hoppius lll `Jo Stakenborg′
traoje op: Jac en Jan Stollman en Herman Kurvers
es de Globetrotters oet Haerle.
Truus Derks en Truus Coumans oet ‘t Leudal es Truu en Truu.
Zjwamer buutreedner Bert Heijnen es de vaerman.
Meziekkepel van de Hopsjlokkers
en de N.O.S tillevizie veur beeldopname.
 
6 minuutjes van 1½ uur bandopname
van de
Zjwamer Bóntje Aovindj 1979.
Voor geïnteresseerde 
is de cd van 1½ uur te koop
voor € 5,00.
Klik hieronder op reactie
en ik neem contact met u op.
 
 
 
Het blijft een gevarieerde website.
 
 
 
Wij vieren Sinterklaasfeest!
Sinterklaas en Piet, pepernoten en suikergoed,
pakjesavond en rijmelarij, chocoladeletters, speculaas
en winterse knusheid. Dat zijn de ingrediënten die wij op
vijf en zes december met z’n allen op een mooie manier willen beleven.
Dit feest is eeuwenoud en wensen dat graag zo te houden.
Het mag niet gedomineerd worden door een Pieten discussie.
Een jaarlijks gebruik, dat opgevoerd wordt gelijk een toneelstuk.
Daarin is Piet een goedlachse humorist die kinderhartjes
sneller laat kloppen. Ook voor gekleurde kinderen moet
het een veilig en plezierig feest zijn.
Van oudsher blijven Sint en zijn pietermannen welkom
om samen met ons zijn verjaardag te vieren.
Een feest vol traditie met een zweem nostalgie
in een mooi en vrij Nederland.

Dialoog tussen Sint Nicolaas en de Maan,             “Opgeschreven in 2015”
Het is een gure decemberavond: hoog boven de boomtoppen
kijk de maan lachen toe naar ieder die met een rode snoet
door dit koude weer zich een weg baant.
Is het soms vijf december vraagt hij zich verwondert af.
Want wie ziet hij daar voorzichtig over de daken gaan,
Sint Nicolaas op zijn witte paard.
Och, och fluistert het maantje zachtjes zie eens die eigenwijze man
waarom stuur hij niet zijn vele Pietermannen de daken op,
Of zouden ze tegenwoordig ook online zijn.
Hé, hij heeft mij gehoord, het maantje kijk een beetje verschrikt
hij dacht tussen de boomtakken door iedereen heimelijk gade te slaan.
Zeker heb ik jou gehoord! Sint kijk met een boos gezicht omhoog.
Wat sta je daar zo flets naar ons te gluren,
richt die lamp van jou eens goed naar beneden.
Geef mij en Amerigo een straal licht zodat wij niet van de daken glijden
en laat ons vooral niet in het donker dwalen.
Goede Sint roept het maantje, ik doe mijn best.
Stuur alle gure wolken met de wind
en verlicht de nacht heel gezwind
dat u oude heer u goede hart kan tonen
en de brave kinderen vanavond nog kunt belonen.
Sint Nicolaas kijk naar boven, met een begrijpende hoofdknik
geeft hij aan dat de boodschap goed ontvangen is.
Het maantje glimlacht, het ontschoot mij spontaan.
Hun ontmoeting gaat verder in gesprek: ik weet nog hoe de pietermannen
langs de regenpijp naar beneden gleden en rolde bolde door de sneeuw.
Ja zucht Sint, dat waren heel ander tijden. Tegenwoordig moeten wij
over hoge flatgebouwen dat zijn flinke sprongen voor Amerigo.
Vergeet niet, dat wij al eeuwen door deze koude nachten gaan
en jij beste maan staat altijd trouw op ons te wachten.
Het maantje glundert een beetje verlegen. Dan weer ondeugend,
jouw pieten waar zijn ze vandaag ik zie ze niet bezorgen ze nog wel
via het schoorsteennet. Sint begint nu echt knorrig te worden
hij voelt zich te oud om nog in discussie te gaan. Oké beste Nicolaas het
heerlijke avondje is nog jong en u heb nog een lange nacht voor de boeg.
Met een glimlach en een knipoog bemoedigd hij de goede Sint.
Morgen 6 december dan is u Heilig verjaardagsfeest, hoe oud gaat u worden? Hier neemt Sint even tijd voor. Met zijn diepe wijze stem
houdt hij het niet verborgen en verteld zeer gepassioneerd:
Wel, in het jaar 270 ben ik geboren in het dorpje Patara
ik liet de mensen van mij horen vooral toen ik bisschop werd van Myra.
Ik was schutspatroon op kompas van zeelieden in nood
gaf hulp, waar het nodig was met een wonder, dat ik ze soms bood.
Zo kocht ik eens een jongen vrij hij was zo zwart als roet
ik behoede hem van slavernij dat deed mij goed.
Nu maken wij te saam jong en oud tevreden,
presentjes, geef ik spontaan dat doe ik, mijn hele leven.
Dat is een mooi en het echte verhaal. De maan draait iets omlaag
en luistert met de wind. Ik hoor overal kinderen zingen,
iemand heeft aan de deur geklopt. Vort Amerigo geeft een
beetje meer galop, roept het maantje.
Intussen zet hij de verlichting op groter stand en beschijnt
de koude donker straten. Laat u zich op deze verjaardag maar eens goed
verwennen, roep hij Sint nog na. Heerlijke koffie met speculaas
en een stevige brandy. Voor vannacht veel sterkte gewenst
en hoop u volgend jaar in goede gezondheid weer te zien.
Dank je, zegt Sint. Diep geroerd door de mooie woorden van de maan
vervolgd hij zijn nachtelijke weg.


 
 
Ze zijn nog te koop.

Winter-stil,
Stil, vredig dorpsgezicht
waar koning-winter eerst
uit barre liefhebberij
ijzig heeft gedomineerd.
De hemel werd vries-grijs 
de toren bleef hou en trouw 
hoog ’t gouden haantje
het torste waardig de kou.
Sierlijk omzoomd dakrand
zo doorzichtig en mooi
hing er onbreekbare ijspegels
zij bleven vastberaden tot de dooi.
Kale bomen blies hij fijntjes wit
daar de koude rijkelijk gedijt
kwam zacht in dit rustig oord
een onbesmet sneeuwtapijt.
Ik werd onverwachts verrast
bij deze foto van lang geleden
als een nooit ontvangen kaart
met de geschreven regel.
Vrolijk kerstfeest!
 

 
22 december: De winter doet zijn intrede.

 
Verslag: december 2019
Langs een oude stad stroomt een rivier die uitmondt in het grote water, die ontstaat uit een bron gelegen in Frankrijk. Een stroom die menig zijrivier           naar de zee met zich meedraagt. Aan de oever van het water waar statige    bomen hun kale takken heen en weer laten deinen, een historische brug die de stad verbindt met een woon-hof waar  de huizen, straten en het pleintje            een schilderachtig geheel vormde.
December;
Koning winter maakt zijn intrede, hij stuurt een felle wind die donkere wolken voortdrijft over het land. Bij het invallen van de avond spat het grijze      wolkendek open waaruit dikke sneeuwvlokken haastig omlaag dwarrelen.          Zij verfraaien de aarde met een wit tapijt. Eindelijk Kerstmis in wintersfeer!
Voor alle bewoners van het woon-hof is in het buurthuis een onverwachte bijeenkomst georganiseerd. Vele hebben er gehoor aan gegeven en waren benieuwd wat er zoal vermeld zou worden.
De buurtorganisatie had besloten “nu er zoveel sneeuw was gevallen”           samen op zaterdag enkelen sneeuwpoppen te maken als kerstversiering           voor in de straat en op het plein.                                                                                Het woon-hof waar het zomers en in de winter heel gemoedelijk kan zijn, stonden de bewoners die zich als vrijwilligers hadden aangemeld  zaterdags tijdig en warm gekleed vanwege de kou in goede stemming klaar. Na met mekaar wat dollen in de sneeuw ging iedereen opgewekt sneeuwballen rollen tot de gewenste grote. Tjonge het was niet even een balletje rollen maar een flink karwei waar mankracht aan te pas moest komen.                                Kinderen vermaakte zich ondertussen met sneeuwballen gooien                          en sleetje rijden zij hadden veel plezier maar moesten ook meehelpen                met inzamelen van hoeden en sjaals, voorwerpen voor het opsieren van de sneeuwpoppen. Een verademing het sneeuwen was opgehouden een bleek zonnetje kwam te voorschijn dat was zeer welkom. Zo konden de werkers door gaan met het creëren van hun fantasierijke schepping.                                              De sneeuwpoppen werden met veel aandacht geboetseerd en gedecoreerd tot prachtige kunstwerken. Die donderdagavond bij de bijeenkomst ontstond bij een bewoner spontaan het idee, om als leuke toevoeging de sneeuwpoppen geen bezem maar een kleine stallantaarn aan een stok te geven.                     Zodat bij avond de lichtjes kunnen branden, dat idee werd door alle bewoners met enthousiasme ontvangen. Uit veel huizen kwamen kleine en grote  bruikbare stallantarens te voorschijn. Lantarens die vroeger zeer nuttig waren maar tegenwoordig in de vergetelheid waren beland.
Terug bij het buitengebeuren;
Een glunderende buurvrouw kwam naar het gezelschap toe, met warme chocomel en wafels waarmee ze met luid gejubeld werd onthaald. Anna kwam op het juiste moment om de mensen wat aan te moedigen. Die lieten zich de versnaperingen heerlijk smaken. Er werd even gepauzeerd om daarna weer vlijtig aan de slag te gaan.
Mede met het vooruitzicht dat de komende dagen het feest van Kerstmis,      “dus de geboorte van het kind Jezus gevierd werd”. Het woon-hof wilde absoluut er mooie dagen van maken.                                                                      Deze happening werd af en toe met mobieltjes vastgelegd.
In deze kleine wereld zie je een verbondenheid
die in de grote wereld haast onbegrijpelijk is.
De sneeuwpoppen groeide zienderogen, hun gezichten waren zo sprekend         en op hun borst waren dikke zwarte plakken geduwd. Het leek of ze een winterjas aanhadden. De bewoners bekeken met belangstelling elkaars creaties. Het waren geen poppen meer maar echte sneeuwmannen met hoed en sjaal. Tussen hun armen hielde ze de lantarens vast, waar kaarsjes in gezet waren. Je zag hoe ze elkaar uitdagend aankeken, plots riepen enkelen zullen wij sneeuwballen naar onze producenten gooien. Ja, nee dat kon niet.             Mannen blijf geduldig staan, zoals wachters voor een erepoort.
Toch bleven ze speels, maakte naar elkaar plagerige opmerkingen. Hé jij daar, rechts op het plein met die neus als een wortel, jou mobieltje speelt de tune van pepernoten. Wist je niet dat de Sint weer naar Spanje is, zet de tune op             van jingle bell dan gaan wij swingen. Iedereen lachte om die leuke plagerij, alleen die ene sneeuwman kreeg een pietsje rood gezicht.                                      Hij had niet opgelet en vond zich nu een klein beetje dom.
Bij de ingang van het woon-hof is een café met verwarmd terras.                        De waard had de verrichtingen in het creëren van de sneeuwmannen met belangstelling gevolgd. Hij nodig met een weids gebaar de scheppers van de winterse kunst uit voor een opwarmertje. Zij namen de uitnodiging met plezier aan. Allen waren verkleumd van de kou. Bij binnenkomen voelde ze de aangename warmte van het knusse café. Koffie en drankjes bracht kleur op hun wangen. Deze dag was buitengewoon inspirerend geweest.

                              

Kerstavond;
In de vroege schemering pronken de sneeuwmannen in hun prachtige uitdossing. Met stallantarens tussen hun armen “de kaarsjes nog gedoofd”  voelde zij zich in de straat en op het plein helemaal thuis, het sneeuwen namen zij voor lief. Straatlantarens verlichte uitbundig het woonhof zelfs de hemel liet duizenden sterren stralen. Kerkklokken klonken luid door de avondlucht,
Overal waren tevreden en blijde gezichten. Opeens riep een jongen verbaasd ,
bij de sneeuwmannen branden kaarsjes er is toch niemand bij geweest.
Hoog boven het besneeuwde plein klonk opeens een diepe warme stem.
Samen hebben jullie het kerstlicht in dit woonoord gebracht,
een groots gebaar van saamhorigheid, een voorbeeld voor alle mensen.
De witte mannetjes met hun lantaarns, keken strak maar guitig voor zich heen.
Ze hebben tot aan het nieuwjaar wacht gestaan, ’s avonds bij schemering gingen de kaarsjes vanzelf branden en steeds opnieuw werd het plein gezellig verlicht. Deze kerstdagen zullen de bewoners niet gauw vergeten. Met al die feestelijkheden in het woonhof gleden ze op oudjaar ’s avonds klokslag twaalf met z’n allen het nieuwe jaar in. Zo ook de sneeuwmannen die tot in de late uurtjes rond huppelde en zorgde voor een vrolijke boel.
Tot op een dag, de dooi kwam.

————————————————————–

               

 

      
           
             Januari 2020
                          
    
 
Diensttijd

Rechtop in het zadel
zit een militair met trots
stoer met glimmend sabel
kende hij als geen ander
zijn altijd strijdbare ros.


Korps Rijdende Cavalerie
genaamd de Gele Rijders
stonden ruiter en paard
in hun plicht als strijders
voor het Vaderland paraat.


Thans klinkt geen paardgetrappel
die tijd ligt in het archiefbureau
nu bestaat de straat uit gewin
luidruchtige commando’s
zijn verdreven door de wind.

 

    Kazerne Hamstraat Roermond1918.      
 
                          
    
 
                           
    

 

Sjreekgesjiedenis: ’n vastelaovesverhaol oet 1964.
Biej de St.Joris brigade oet Bezel waas bekènd det Zjwamer miense                de wins haje óm dae eewe aje drakesjtein oet Bezel te haole.                            Dao-róm: nome de sjötters van St. Joris gein inkel riziko                                  en sjtèlde grote veurzorgsmaotregele in.                                                              Het waas nag nootjs emes gelök óm de drakesjtein                                            nao Zjwame te haole. Mer in 1964 waas nao veul euverlik                                en heel get pilskes door ’n club genaamd, ‘de Zjwamer vriejers’                      besjlaote, óm èns te perbere dae drakesjtein oet Bezel weg te kriege.              Waat in vreuger jaore, zowie in Zjwame de bekènde ‘knuppelbende’              en ‘De ‘Trekvogels’ vrundj oet 1920 neet klaorsjpeelde                                      óm dee sjtein weg te kriege, lökde ’t de Zjwamer vriejers waal.                        Ze haolde neet allein de maedjes oet Bezel weg                                                  mer ouch nag èns de drakesjtein. Det reup óm probleme!                                  Desóndanks troch ein gruupke vriejgezelle                                                          vanoet häör sjtamkefee “De Koet”                                                                          in kaaj nachtelikke oere mit de fiets nao Bezel.                                                    Dae Bezelsewaeg kènde se óngerhandj wie häör bóksetes.                                Ze wiste det de drakesjtein aan de ziejkantj                                                          van kesjteel Nieuwenbroek loog                                                                            wo dae aovindj gein inkel miens te besjpeure waas.                                            Nao ein kórte óngerhanjeling óm ’t wèrk te verdeile                                          begóste ze drek te wirke door get sjtevige päöl ónger dae sjtein                      van zón èlfhóngerd elf kilo te ligke.                                                                      Waat ein beheurlik zjwaor wèrkske waas.                                                            Ze krege ‘m rollesgewies op eine platte wage                                                      van mesjienefebriek Gebrs.van Avesaath.                                                          Dae wage werde mit man en mach                                                                      achter ‘ne trakter oet Wielder gehange.                                                                Det verveur haje se van teveure gesjarterd.                                                          Ómdet ‘ne zoon: Frans van Foenda Dingelsjtad                                                    ouch biej ’t kómplot betrokke waas                                                                        waerde de stjein nao Foenda op de Sjoolberg gesjleip.                                        Wo d’r eine lange tied ónger eine sjanseberm haet gelege. 
Wie ’t later in Bezel bekénd waerde                                                                    det de drakesjtein in de duuster weggehaold waas                                              begós biej de Bezelse sjötteriej zjwaor waer op te kómme. 
De daoopvolgende vastelaovindj trochte de Zjwamer vriejers                          ónger grote belangsjtèlling in optoch door ’t drakeriék.                                  Mer óm dae drakesjtein deeze keer good te bewake                                          lepe d’r mit geveerlike gewaere óm de sjouwers ein aantal sjötte mit.
Op ludieke wieze höbbe de Zjwamer vriejers de drakesjtein                              oppe Bezelse mert truuk gelag.                                                                              Hiejmit lete ze seen det Zjwamer miense                                                              waal degelik de drakesjtein kóste versjouwen.
De Bezelse sjötte ouch neet gek, höbbe de vriejers flink truuk gepak.              Twee haolde ze oet dae groep sjneurde die es geizeleers midde                        op häör mert aan eine diekke boum.                                                                      Duchtig bewaak door de twee aadjste sjötte.                                                        Daonao höbbe die twee nag eine tied in ’t Bezels kesjotje gezaete.                  Wo ze oppe kneen baedelde veur ’n glaas beer.
Ein gooj zaak det de Zjwamer vriejers                                                               dae drakesjtein truuk höbbe gebrach.                                                            Gluif mer!                                                                                                                    Det ze anges de Bezelse maedjes verplich binne hele                                          en de dörpsgrens veur de Zjwamer jongens veurluipig gesjlaote bleef. 
© 
               Waem kèn se nag?  
 
 
 
                                          
    
 
                                          
    

U reactie komt alleen in mijn e-mail.
        2 maart 2020     

                           

 

De Mandarijneend komt van oorsprong uit Noordoost Azië                              Is in de 18de eeuw als siervogel naar Europa gebracht.

 

 
De beer is verslagen                                                                                  in een grimmig gevecht.
                    langs de rivier bij het Oeral bos                                                                                  was een vuur aangelegd                                                                                              een groot stuk zwijn                                                                                                      hing aan het spies                                                                                                          overgoten met een mix                                                                                                van mosterd en honing
                              bij een dronk uit een karaf wijn                                                                                            ziet de jagers man onverhoopt                                                                                            hoe een hongerige beer                                                                                                          gedreven door de heerlijke geur                                                                                          naar de open grasvlakte loopt
                              op afstand                                                                                                                                  kijken ze elkaar                                                                                                                        recht naar de ogen                                                                                                                  de jager roep hem toe                                                                                                            meneer jouw jas                                                                                                                      zou ik die mogen                                                                                                                      als betaling krijg je                                                                                                                  een zwijnenpoot
                              de beer bromde                                                                                                                        hij was doodmoe                                                                                                                      ’t is honger of geen gewaad                                                                                                  en stemde gretig toe
                              ze aten samen van het zwijn gebraad                                                                                  dronken en hadden veel plezier                                                                                            daarbij de Oeral rivier.

———————————————————————

 

Lees eens een boek
                    
 
                                              
 
  ———————————————————————————————–                                          
 
 
                                               ——————————————————–

 

 
 
                                  
 
 
 
                       
 
                        

U reactie komt alleen in mijn e-mail.